(ŞİİR) Biz Meselesi

(ŞİİR) Biz Meselesi

Yirmi birinci yüzyıldayız,
Sen ve ben,
Diğer insanlar,
Ayırıyorum kendimi ve seni onlardan,
Bu benim kendime yalanım,
Ama en azından biraz farkındayım,
Sende öylesin,
Mesela karıştırmazsın ağzına insanların evini,
Neyin ne kadar olduğunu, neyin bittiğini,
Önemi olan şeyler var hayatta senin için,
O yüzden bu zırvalıklardan tenzil ederim seni,
Yoksulluğu yaşamalıyız mesela seninle,
Bu insanlar bilmiyorlar artık yokluk nedir,
Öyle ki yokluk deyince hemen maddiyata vurur kendini,
Ama bilmez ki fikirsizlik, düşüncesizlik ve bu gibi şeyler,
En büyük yoksulluktur alemde,
Bizim hem paramız olmasın seninle,
Hemde fikirlerimiz,
Sadece seyehate çıkalım hayalde,
Yok olalım bir kaç saat,
Bakalım yürüyor mu bu işler bizsiz,
Ve sevişelim bedenen,
Bakalım ölüyor muyuz hiç gitmediğimiz o yerde,
Biz hep biz kalalım nihayetinde,
Ben ve sen rafa kalksın,
Belki bir gün birileri okur diye

Şiir Yazarı : Salih Angın

Beğen  6
Önceki Yazı
Sonraki Yazı
Yazar

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Yapılan Yorum (1)