(ŞİİR) Kafamda yolculuk

(ŞİİR) Kafamda yolculuk

Samanyoluna geliyorum

Tuhaflıklar ensemde, biraz korku

Üşütmemem için annemin çantaya koyduğu polar

Havanın bundan haberi yok

Savunmasız zannediyor beni

Aynı sizler gibi

Yok oluyorum, yokluk ve sonsuzluk içinde

Bir kara deliğe rastlıyorum

Bakıyorum ona

İyi göründüğümü söylüyor

Bir aynaya bakar gibi

Egomla konuşur gibi

Yıldızlar arası bir işle uğraşıyorum

Soruyorlar sizi bana

Ben susuyorum

Hakim on trilyon yıl veriyor bana

Cezam ağır, yüküm ağır

Yaşım on dokuz halbuki

Yaşlıların yanındayım

Çocuk hapishanesi yok

Çocuk yok

Sadece Zencefil kafalı bir uzaylı

Ve entel görünümlü bir masa lambası

Yazıyorum bu satırları

Okuyorlar

Yine ceza alıyorum

Bir taş sayesinde geleceği görüyorum

Yine ceza alıyorum

Seni anımsıyorum

Hepinizi anımsıyorum

Ve korkusuz bir şekilde oraya kusuyorum

Enteresan bir şekilde galaksiden kovuluyorum

Yere çöp atmak yasak değil

Ama kusmak yasak

Dönüyorum

Yine yarım gülüşlerimize

Ve kambur bakışlarımıza

Eve geliyorum

Bir ayna görüyorum

Karşısına geçip iyi göründüğünü söylüyorum

Gülümsüyor bana

Ve uyuyorum

Cehennemin dibine

Peygamberin kabrine

Yazan : Salih Angın

Beğen  12
Önceki Yazı
Sonraki Yazı
Yazar

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Yapılan Yorumlar ( 4 )