(ŞİİR) Kahverengi

(ŞİİR) Kahverengi

Sonsuz bir uyku halinde bilincim,
Işık beni kör ediyor her defasında,
Gözümün önünde ki simgeleri yaratan o,
Ve başımı ağrıtan bir ulema,
Kızgın olmamı sorgularım,
Huysuz olmama içerlenirim,
Sizi daha çok sevmek,
Daha çok sizden olmak isterdim,
Lakin içimde kocaman bir ben var,
Rengi kahverengi,
İçinde sorular olan iltihap çöplüğü,
Büyük çoğunluğu sizler,
Bilincimi yerle bir eden sizler,
Benim gibi benim tanıdıklarıma işkence eden sizler,
Size işkence eden bizler,
Herkese işkence eden insanlar,
Ama bir türlü vazgeçilmez olanlar,
Anlam arayışına girmemeli zihin,
Bir kere olsun bulamassa bir şeyi,
Zelzeleler yaratır kuru bırakır insanı,
Çöp poşetinden farkın kalmaz kireçburnunda,
Rüzgar alıp götürür plastiği,
Sana içinde ki izmaritler düşer,
Yani on altı defa kafa vurma duvara,
Duvarında bir ahlakı bir asabı var,
Duvarı yaratan duvarları yaratan,
Egolarımız ve içtenliğimizle söylediğimiz yalanlar,
Sonucunda insan, kendini bildiği halde insan olmaya çalışan,
Ve bu yolda başarısızlıklarla dolu bir sınav kağıdı,
Notu ise bin üzerinden on altı.

Şiir Yazarı : Salih Angın

Beğen  2
Önceki Yazı
Yazar

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir