(Takipçi Şiirleri) Yağmur Kokusu

(Takipçi Şiirleri)  Yağmur Kokusu
Sen ki yağmurdan sonra kokusuyla gelen karayelsin benim için,
Sen ki çırpındıkça battığım derin okyanus ülkesi.
Ben rüzgarında titremeye,
sularında boğulmaya gönüllü bir merdümgiriz.
Bir tek sana açılır en bilinmedik kapılarım,
Bir tek seni unutamaz şu çeyrek aklım,
Bir tek sen düğümlenirsin boğazıma mıh gibi.
Yarası saklım…
Burada pek hoş şeyler olmuyor,
uykular zehir zıkkım.
Akşamlar yalnız ve sen imkansızsın.
Heybemiz anılarla ağır,
Erken kalktık, yol alamadık, yarım bile kalamadık.
Senden ters yöne attığım her adımda öyle eksildim ki,kalmadım.
Ömrümden kalanlarda saçak altım ol,
kal desem.
Sana sığınsam dünyanın adiliklerinden, bihaber senden.
Makul gördüğünle idare etsem,
haddimi bilerek.
Biliyorum bu ateşe yürümenin ta kendisidir  ,
Kararlı adımlarla ve de yanacağımdan emin.
Fakat bir külün kaybedebileceği tek şey ateştir.
İlanihayem benim,
Utanıyor noktalar son olmaktan bu öyküye.
Taşıyamıyor seni hangi lafza yüklesem.
Ah o son lahza dönebilsem, adını söyleyebildiğim.
Eksiltili cümlelerimiz tamamlanır mıydı dersin?
Elimde adı yaşamak olmayan senelerim.
Kalakaldım öylece.
Anlatsam asır geçer, çağ geçer.
Ne senin vaktin vardır buna,ne de benim takatim.
Kulaklarımda sesin.
Her saniye, her dakika.
Dimağımda hakkım olmayan suretin.
Cihanda yoktur bukadar daha benim olan,
Ve de gözleri her Allah’ın günü elin olan.
Yarım asır sonra olsun amenna,
Birgün gel ama mutlaka
Gel etme, bir iki nefes de bana harca.
Şeyda Öztürk
Beğen  4
Yazar

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir